Ongunstige factoren
Volgens ons
werd de ziekte veroorzaakt door verscheidende ongunstige factoren:
Twee volledige
chemokuren van elk een maand heb ik met complete remissie afgerond. Doordat de
behandeling en de langdurige opsluiting te zwaar voor me werden, ben ik
halverwege de derde kuur (de eerste van de nabehandeling) gestopt met de
overtuiging dat wanneer ik zou werken aan de door ons ontdekte oorzaken, alles
goed zou komen.
Het ging ook
zes jaar goed. In die tijd herstelde ik snel, verhuisde van België naar
Nederland, bouwde daar een eigen leven op, kreeg een vaste baan en ronde een
HBO studie af.
Toen ik net een
maand samenwoonde en nieuwe studieplannen had gemaakt (augustus 2002), kreeg ik
dezelfde symptomen als in 1996, alleen minder acuut. Na verder onderzoek bleek
dat ik een recidief had. Ik raakte helemaal in paniek en dacht aan mijn eerdere
ervaringen. Nu wist ik wat het inhield, wat me te wachten stond!
Toch, een paar
uur na het slechte nieuws kreeg ik een enorme rust over me heen, alsof ik
omringd was door engelen. Ik was niet meer bang en ging ervoor.
Ik was zelfs
aangenaam verrast toen ik te horen kreeg dat steriel liggen niet meer nodig was
en dat ik zelfs tussendoor af en toe naar huis mocht! Dat maakte het wel
draaglijker.
Mijn voornemen
om alle chemokuren (drie) volledig te ondergaan - inclusief bestraling en
stamceltransplantatie - zette ik tijdens de eerste kuur van vier weken langzaam
van mij af doordat ik me toch had verkeken op wat chemotherapie en zo´n lang
ziekenhuisverblijf met me deed. Na een week van herstel thuis, veel nadenken en
voelen, had ik besloten om nooit meer terug te gaan naar de afdeling
hematologie.
Grootste beslissing
Het
was de grootste, moeilijkste en spannendste beslissing die ik ooit heb genomen
in mijn leven, ook omdat artsen mij keer op keer wezen op de grote
verantwoordelijkheid die ik op me nam want volgens hen zou de ziekte met 100%
zekerheid in korte tijd weer terugkeren als ik afzag van verdere medische
behandeling. Maar
mijn geloof in zelfgenezing was groot genoeg om bij mijn kracht en mijn
beslissing te blijven. En wie kan mij trouwens met zekerheid zeggen dat ik zo´n
verdere behandeling zou overleven? Niemand!
Nu was het voor
mij belangrijk dat ik de essentie en de zin van de ziekte ging begrijpen zodat
ik deze voorgoed kon overwinnen.
Wetenschappelijk
gezien zijn er, buiten milieu- en erfelijkheidsfactoren, geen oorzaken bekent
van bloedkanker. Maar daar nam ik geen genoegen mee. Ik bleef zoeken met
ondersteuning van en in samenwerking met mijn moeder.
Hieronder ga ik
proberen de ziekte ´leukemie´ op een andere manier te analyseren dan
gebruikelijk is. Mijn overtuiging is dat alle ziektes en lichamelijke pijnen zo
geanalyseerd en onderzocht kunnen worden:
Keihard
Leukemie als
diagnose krijgen is keihard! Maar het is wel een teken
dat er iets enorm fout liep in mijn leven. Het genezingsproces houdt dan ook in
dat ik mijn leven radicaal moest veranderen.
Nu,
een half jaar na de diagnose, ben ik nog steeds thuis in de ziektewet en ben ik
bijna elke minuut van de dag bezig met mijn genezing.
Ook sta ik elke
dag stil bij bepaalde keuzes: doe ik dit graag? Doe ik het voor mezelf? Wil ik
het of moet ik? Wat zou ik het liefst willen doen?
Lang heb ik
niet meer geweten wat mijn passie in m´n leven was en nu heb ik mijn droom weer
gevonden en zal ik er alles aan doen om die te verwezenlijken: ik wil een eigen
ateliertje en wil weer gaan tekenen en schilderen. Het is lang geleden maar het
is nooit te laat om er weer mee te beginnen.
Verder is
gezonde en evenwichtige voeding van goede kwaliteit voor mij erg belangrijk. Ik
kijk dan vooral naar wat mijn lichaam nodig heeft en volg daarbij niet zomaar
een dieet. Het vergt wel wat inzicht en onderzoek over m’n lichaam maar hoe
meer ik mijn lichaam leer kennen, hoe beter ik word in
zelfgenezing.
Wat er verder
nog allemaal bij komt kijken is te veel om op te noemen. Ook voor mij blijft
het een zoektocht en veranderingen van inzichten.
Soms
maak ik sprongen vooruit en ben ik ongelooflijk gelukkig en andere dagen val ik
terug en vind ik dat ik maar een zware taak heb gekozen om te verwezenlijken in
dit aardse leven. Gelukkig
is de vechtlust groot genoeg en kan ik blij en trots op mezelf zijn als ik
vooruit ga.
Mijn streven
Naar mijn
gevoel heb ik deze ziekte reeds overwonnen zolang ik
niet herval in oude patronen, oud gedrag.
Het is niet mogelijk te achterhalen wat bepalend is geweest in mijn
genezing maar de bewustzijnsverandering was fundamenteel. Mijn overtuiging is
dat deze ziekte mij iets heeft willen vertellen, mij iets heeft willen leren en
als ik alle lessen geleerd heb, als ik begrepen heb waar het in wezen om gaat dan
heeft deze ziekte geen zin, geen nut meer voor mij.
Om
nog verder te gaan dan alleen deze ziekte kan ik vertellen dat ik streef naar
een leven waarin ik niet meer moet vechten. Het leven hoeft voor mij niet moeilijk
te zijn. Het is wat ik er zelf van maak en waar ik zelf in geloof. Met de
kennis die ik opgedaan heb tijdens mijn ziekteproces voel ik dat mij dit ook
gaat lukken. Mijn enthousiasme hierover is dan ook zo groot dat ik het niet
meer voor me kan houden. Ik zou het van de daken willen schreeuwen omdat ik
weet dat heel veel mensen zo veel gelukkiger kunnen zijn als ze op deze manier
zouden leven.
En je hoeft
absoluut geen enge ziekte of wat dan ook te hebben (gehad) om het roer om te
gooien. Het kan op elk gewenst moment in alle omstandigheden als men maar
bereid is om te veranderen.
Mijn moeder
heeft ook eens een brief (artikel) geschreven over mij die ze stuurde naar
familieleden, vrienden en kennissen in de hoop mensen hiermee te kunnen helpen,
inzicht te kunnen geven.
Haar laatste woorden
in haar brief waren de volgende en daar wil ik graag
mee afsluiten:
“Wat ons
Marleen ons wil leren –en daar ben ik haar zo ontzettend dankbaar voor- is:
Mens, durf te leven! Durf! Doe! En hou
van jezelf. HOU VAN JEZELF. Respecteer jezelf en laat je respecteren. Volg je hart, in alles. Kies
voor jezelf, maak ruimte voor jezelf, hou van dit
leven en geniet er met volle teugen van.”
Vanuit heel
mijn hart wens ik iedereen een goede gezondheid en een gelukkig leven toe met
veel licht en liefde! Laten we elkaar daar in helpen en steunen.
Februari
2003